Australië we komen er weer aan!

Een kopje thee, mijn herinneringen, rust en tijd zorgen dat ik eindelijk weer eens een blog kan schrijven. Het is lang geleden, sinds die laatste keer in mei, dat ik een blog schreef. Tijd had ik niet veel en de rust ook niet, maar gelukkig is dat weer veranderd en ben ik vandaag er weer eens voor gaan zitten. Wat is er veel gebeurd afgelopen jaar! En ja, zoals de titel al verklapt, we gaan binnenkort weer terug naar Australië. Yes!

 

Eerder terug van wereldreis

We vertrokken vorig jaar op wereldreis, zonder plan en terugreis datum. Gewoon op de bonnefooi en we gingen zien waar het schip zou stranden. Misschien zouden we wel een paar jaar wegblijven. Nou, dat ging toch even anders. We bleven precies een half jaar weg, omdat Hans als pianist op een cruiseschip terecht kon. Dus dat schip dat strandde snel 😉 Natuurlijk een prachtige kans voor hem, maar toch wel even heel anders als verwacht. Dus op een druilerige koude dag in maart stonden we weer op Nederlandse bodem. Dat was even wennen na een half jaar zon en meestal 25 tot 30 graden.

En toen?

In april vertrok Hans naar Hamburg om zich voor te bereiden voor zijn cruise met Aida. Twee maanden lang kon ik hem nog af en toe in de weekenden zien, maar op 30 juni vertrok hij voor 5 maanden richting Scandinavië en na de zomer richting de Middellandse zee. Langs gaan bij hem op het schip was lastig, omdat het schip meestal maar een dag aanlegt en daarna weer vertrekt naar de volgende bestemming. Verder heeft Aida het beleid dat partners pas na 6 maanden op het schip gewerkt te hebben mee mogen gaan. Uiteindelijk heb ik in oktober toch nog 10 dagen mee kunnen varen. Wel een belevenis zo’n cruiseschip waarop 3000 passagiers gaan. Een klein dorp. In Venetië ontmoette ik Hans weer na ongeveer 4 maanden hem niet gezien te hebben. Dat was echt apart.

Ondertussen in Nederland

Ik heb natuurlijk geen duimen zitten draaien alleen in Nederland. Mijn lieve collega’s van Mitros (een woningcorporatie in Utrecht) hoorden dat ik thuis kwam en vroegen mij of ik weer bij hen aan de slag wilde. Ik had in september 2017 mijn baan opgezegd, maar ik kon daar weer tijdelijk aan de slag als projectleider en het coachen van een aantal nieuwe collega’s. Dat was natuurlijk geweldig. Wel hadden wij geen huis meer in Nederland en even logeren bij vrienden en familie was heel fijn, maar ik had Hans laten beloven te zorgen dat ik ook weer een fijn thuis zou hebben als hij weg zou gaan op cruise. Dus voordat hij in april vertrok hebben we supersnel gezocht naar een fijn huis en gevonden natuurlijk. Een prachtig mooi huisje in Apeldoorn, dichtbij het centrum en dichtbij mijn favoriete bossen van de Veluwe. Maar er moest nog heel veel gebeuren, want de kozijnen bladderden af, het was totaal niet afgemaakt binnen in huis en al het houtwerk en muren hadden een schilderbeurt nodig (en dat is heel veel bij een huis uit 1912!!). Dus op de dag dat Hans op zijn cruise vertrok in juni, kreeg ik de sleutel van ons huis. Een bijzondere dag.

 

Druk, druk druk, maar toch nog even 11e op het NK triathlon!

Dus terwijl Hans elke avond zijn publiek vermaakte in de bar met zijn pianomuziek, was ik druk met werken en klussen. En omdat ik nog niet genoeg te doen had, heb ik ook nog een triathlon trainer opleiding gedaan. Ach ja, mezelf vervelen mocht absoluut niet gebeuren natuurlijk ;-). Dus stil zitten was er niet bij afgelopen maanden. En ik heb ook gewoon zelf nog getraind, want ik mocht ook weer terug bij Hellas in het eredivisie triathlon team. Ik heb wel wat sporttalent, maar er moet nog wel wat getraind worden natuurlijk. Dus met mijn 11e plek op het Nederlands Kampioenschap triathlon afgelopen seizoen ben ik super tevreden. Maar al die dingen zorgen er wel voor dat ik moe ben. De vakantie bij Hans op het cruise schip kwam heel goed uit. Ik heb veel geslapen en van de zon genoten. Even bijkomen van alle drukte. Op dat moment was mijn huis grotendeels af, mijn opleiding bijna afgerond en het triathlonseizoen zat er op.

omhelzing clubgenoot Hellas triathlon

RSI gooit roet in het eten

Voor wie het niet weet, RSI staat voor repetitive strain injury; een heel vervelende blessure die meestal bij mensen op kantoor voorkomt. Maar ook pianisten kunnen er mee te maken krijgen, dat heeft Hans zelf ondervonden. Na onze reis heeft hij 6 maanden geen piano gespeeld en daarna moest hij in korte tijd heel veel instuderen. Acht shows van het ensemble wat op het schip moest optreden en 150 nummers voor in de bar. En perfectionist zoals hij is, moest dat allemaal perfect en geen 150 maar 300 nummers. Haha. Maar achteraf bleek dat toch iets teveel van het goede, hij kreeg last van pijntjes in zijn handen en polsen. Eerst ging dat nog wel. Veel naar de fysio om alles los te maken, maar na 4 maanden op het schip ging alles vast zitten inclusief zijn schouders en nek. Op het schip krijg je weinig rust, meestal moest hij 4 uur per dag spelen. Zelfs met twee keer een korte break van een aantal dagen op doktersadvies bleef de pijn bestaan. Hans is geen opgever, hij gaat liever door tot het gaatje dan op te geven, maar op een gegeven moment zei ik tegen hem: “volgens mij is het echt tijd om naar huis te komen. Je hebt er niets aan als het chronisch wordt.” Dat zag hij toen ook wel in, dus hij kwam naar huis. Met pijn in zijn hart en iets meer dan een maand eerder dan gepland. Helaas.

 

En daar sta je dan in je nieuwe huis

Dat was even wennen voor hem: thuis te komen in een nieuw huis, zonder werk en flink teleurgesteld dat hij zijn cruise niet af kon maken. Dat heeft hem wel een paar weken gekost om daar een beetje vrede mee te hebben. Samen hebben we het huis nog wat meer ingericht, zodat het ook een beetje van ons allebei is en de piano is overgekomen, want die stond nog bij zijn ouders na onze reis. Inmiddels is het steeds gezelliger thuis en is het inmiddels alweer tijd voor ons volgende project: een nieuwe reis.

 

Weer terug naar Australië

Toen we vertrokken uit Australië hebben we onze campervan laten staan bij familie daar. We wilden graag nog een keer terug om onze reis in Australië af te maken. Af? Nou, ja het is zo’n groot land, een reis is daar niet snel af, maar in elk geval willen we nog een keer terug om nog wat nieuwe dingen te zien. En de zon natuurlijk, want het is daar nu zomer. De winter heeft wat, maar het is in Nederland bijna nooit zonnig in de winter. Ik mis de zon! Ik heb veel zin weer lekker in mijn korte broek bij een kampvuur te zitten, in de zee te zwemmen en geen wekker meer te zetten. Zo ontzettend fijn! Dus dat is precies wat we binnenkort weer gaan doen. Heerlijk! En natuurlijk ga ik mijn nieuwe huis, mijn triathlon maatjes en de mooie bossen missen, maar die zijn er ook nog als ik weer thuis kom. En je leeft maar één keer, dus ik ben van mening dat je beter NU kunt genieten van het leven, dan te wachten tot je ouder bent, want je weet nooit hoe het leven loopt. Dus dat is precies wat ik ga doen!

happy 2018 kaart

 

Ik wens jullie allemaal hele fijne feestdagen en een heel mooi en gezond 2018! Doe vooral de dingen die je leuk vindt en wacht daar niet te lang mee.

 

Tot snel!

Veel liefs,

Rina

2 Reacties op Australië we komen er weer aan!

  1. Hoi Rina, wat een mooi verhaal. Ik wens jullie ook een fijne kerst en een heel gelukkig nieuwjaar. Geniet maar lekker van deel 2. Dat er nog maar veel delen mogen volgen.
    Martijn Leusink

  2. Hans en Rina, wat leuk om weer eens iets van jullie te lezen. Hans, heel vervelend dat je cruise avontuur vroegtijdig moest afbreken. Maar ik denk dat het inderdaad een goede beslissing is geweest. En wat is Rina een bezige bij zeg. Helemaal goed. Bij TMS zijn ook aardig wat ontwikkelingen. As. Zondag geven wij 2 optredens en dat is tevens het laatste optreden wat wij met David doen. David gaat ons verlaten. Hij gaat voor zijn opleiding naar Suriname. Wij krijgen dan , tot de zomer een tijdelijke dirigente. Maar er hebben inmiddels aardig wat koorleden aangegeven dat zij na het optreden het koor gaan verlaten. Ik heb dus geen idee hoe TMS verder gaat en/of het nog wel kan blijven bestaan.
    Maar jullie gaan lekker je afgebroken reis avontuur weer oppakken. Heel fijn. Ik wens jullie dan ook een hele fijne tijd toe, een geweldige reis en het allerbeste voor 2018.
    Groetjes, Willeke

Geef een reactie

There are hundreds of languages around the world, but a smile speaks them all.

Deze website is gerealiseerd door Big Sister Webcommunicatie