De Ventoux omhoog met Chris Tates

toneelstuk Ventoux Heb jij die magistrale berg al beklommen? Ik helaas nog niet. Acteur Chris Tates wel al 14 keer! En elke keer vindt hij het een magische klim. Sinds oktober staat hij in het theater met het toneelstuk Ventoux. Elke voorstelling heeft hij weer mooie herinneringen aan de keren dat hij daar omhoog ging. Een paar dagen geleden heb ik het toneelstuk gezien en dat was prachtig. Ook mocht ik Chris, die bekend werd door rollen in Ellis in Glamourland en Rozengeur en Wodka-Lime, het één en ander vragen over zijn leven als acteur. 

Hoe ben je acteur geworden? 

Het heeft even geduurd voordat ik wist wat ik wilde doen met mijn leven. Op mijn 21e had ik nog geen idee. Met een aantal vriendinnen deed ik mee aan een oriëntatiecursus op de toneelschool. Dat vond ik geweldig. Lekker spelen, jezelf expressief uiten en denken in een soort personage. Ik kreeg na afloop een positief advies voor de Akademie voor Expressie door Woord en Gebaar. Wel moest ik eerst nog meeloten. Helaas lukte het niet om ingeloot te worden. Ik kwam toen in een zwart gat terecht. Geen idee wat ik nog met mijn leven aanmoest. Uiteindelijk ben ik naar een commune in Frankrijk gegaan. Toen ik in Frankrijk was, hoorde ik dat ik in tweede instantie toch was ingeloot. Maar ik had echt even mijn tijd in Frankrijk nodig en besloot dus toch daar te blijven.”

Chris Tates

Een lange weg… 

“Op een gegeven moment was mijn vriendin Saskia zwanger van mijn dochter en vond ik dat het tijd werd om toch maar een vak te leren. Ik ben toen de timmeropleiding gaan doen. Uiteindelijk ben ik in de bouw terecht gekomen. Maar dat was ook niet het werk wat ik leuk vond. Ook kreeg ik een hernia door het zware werk en kwam ik in de ziektewet. Met een vriend ben ik in die tijd eens een keer meegegaan naar een amateur toneelvereniging. Ik deed daar mee en kreeg meteen een rol aangeboden in een stuk wat zij speelden. Ik kreeg de smaak te pakken. Dat was wat ik leuk vond! Na een gesprek met de regisseur van de vereniging ben ik overgehaald om toch nog een keer te proberen op de toneelschool te komen. Ik dacht: dat lukt nooit. Er waren elk jaar 500 aanmeldingen en er werden maar 10 mensen aangenomen. Ik deed mee in Arnhem en Amsterdam. In Arnhem kwam ik tot de finale en in Amsterdam werd ik aangenomen. Dat was een keerpunt in mijn leven. Ik vond het geweldig en had mijn passie gevonden. Ik was 26 jaar.”

Wat vind je zo gaaf aan toneelspel? 

“Je bent aan het spelen, wat je als kind al doet. Je verplaatst jezelf in een fantasiewereld. Ook is het natuurlijk leuk om in de spotlights te staan en dat mensen met aandacht naar je kijken. Veel mensen vinden dat eng, maar bij mij valt tijdens het spelen al mijn schaamtegevoel weg. Wat is er erg als mensen naar je kijken? Dat moest ik wel een keer ervaren, maar toen ik op de toneelschool een keer over een spijker (!!) moest vertellen, kwam ik er achter dat het helemaal niets uitmaakt over welk onderwerp ik praat. Het publiek luistert toch wel naar mij. Dat was een ontdekking voor mij. Verder is het altijd een intensief proces om met collega’s iets moois neer te zetten. Elke avond is toch weer net anders. Wel houd ik het meest van theater, omdat alles live is. Je ziet het gebeuren. Ik zeg nooit mijn tekst zomaar op, ik probeer altijd authentiek te reageren op wat ik zie en hoor. Dat is de magie. Het is een soort zen meditatie voor mij.”

Waar gaat het toneelstuk Ventoux over? 

“Het is een mooi verhaal over vriendschap, vergankelijkheid en de tijd die verstrijkt. Het gaat over een groep vrienden die elkaar 25 jaar niet gezien heeft, omdat op hun 18e één van de vrienden is omgekomen in de afdaling van de Mont Ventoux. Hierdoor is de vriendschap uit elkaar gevallen. Na 25 jaar probeer ik mijn vrienden van toen weer op te zoeken en onze herinneringen op te halen. Ook gaat het over liefde, want ik ontmoet weer het meisje waar ik op mijn 18e op en top verliefd op was.”

Chris Tates en Rina Zijgers

Je hebt zelf ook de Ventoux beklommen, hoe was dat? 

“Dat was prachtig, elke keer weer. Ik heb ongeveer 14 keer de berg op en af gefietst in mijn leven. Tijdens de voorstelling gebruiken we ook beelden van de Ventoux. Die zijn natuurlijk heel herkenbaar. Vooral het chalet Reynard is een legendarische plek. Daar houdt het bos op ben je blij dat je het verschrikkelijke stuk van 10 kilometer met 9% gemiddeld  gehad hebt. Dan wordt het kaal. Ook is het een soort bedevaartsoort, omdat in de tour van 1967 Tommy Simpson dood van zijn fiets is gevallen op de berg. Er is een monument waar veel mensen wat achterlaten. Ik heb er ook eens een bidon achtergelaten als eerbetoon. Op zo’n berg kom je jezelf heel erg tegen. Dat is iets wat sportmensen verbindt met elkaar. Ik ben na het neerleggen van de bidon gigantisch gevallen in de afdaling. Ik lag helemaal open en kon een jaar lang moeilijk lopen. Gelukkig gaat het nu weer beter en heb ik er nog weinig last van.”

Je ziet er voor jouw 53 jaar nog heel goed uit. Hoe blijf je zo fit? 

“Fietsen is er de laatste maanden niet van gekomen. Op dit moment let ik op wat ik eet en ik doe aan opdrukken. Elke dag doe ik 100 tot 130 push-ups. Dat houdt mij fit. Wel moet ik weer gaan fietsen, want op 24 juni ga ik de Stelvio Challenge doen. Ik moet me er nog in verdiepen, maar volgens mij moet ik de klim van 25 kilometer die dag 2 keer doen. Dus dat is een mooie stok achter de deur ;-)”

Ventoux loopt tot 6 februari, heb je al weer wat nieuws? 

“In theater is het altijd afwachten of je weer werk hebt. Ik heb geluk, want ik heb al 3 mooie shows in het vooruitzicht. Eerst Chakra’s en Chardonnay, daarna Indecent Proposal waarin ik de rol van Robert Redford mag spelen. En in 2017 ben ik te zien in Twee Vrouwen van Harry Mulisch. Ik heb er veel zin in!”

 

Dank je wel Chris voor je mooie openhartige verhaal over jouw leven als acteur. Ik weet in ieder geval weer veel meer over hoe dat is. Veel succes met trainen voor de Stelvio Challenge! Die lijkt me erg zwaar. Ik lees op de website iets met 3200 hoogtemeters. Dat is niet mis.

Geef een reactie

There are hundreds of languages around the world, but a smile speaks them all.

Deze website is gerealiseerd door Big Sister Webcommunicatie