Het even niet weten mag altijd!

foto judith flipse
foto judith flipse

 

Soms weet ik het even niet, maar dan denk ik maar aan wat ik wel weet. Dat zijn van die dagen dat je aan de ene kant heel blij bent met wat je meemaakt. Maar aan de andere kant ben je verdrietig om wat er allemaal gebeurt in de wereld. Geen idee waar dit blog precies heengaat. Dus aan jou de keus om verder te lezen of te denken: “dit gaat nergens over” en af te haken. Geen probleem hoor.

Glimlach?
“Als je maar één glimlach in je hebt, geef hem dan aan de mensen van wie je houdt” Een prachtig gezegde van Maya Angelou waar ik vandaag tegenaan liep. Als we dit met z’n allen zouden doen, maken we de wereld een stukje beter, prettiger, liefdevoller en is er vast veel minder geweld en oorlog. Tegenwoordig lees ik bijna geen kranten en nieuws meer. Ik word zo verdrietig en somber wat er allemaal gebeurt in de wereld. Honderdduizenden vluchtelingen die Europa overspoelen. IS die zijn aanslagen pleegt. Zwarte Piet die door de VN moet worden afgeschaft. Hoe lang blijft dit goed gaan?

walking in the forest

 

Komt de herfst er aan?
Ik probeer mij zoveel mogelijk te richten op waar ik wel blij van word. Is dat naïef? Gisteren bijvoorbeeld liep ik in het bos. De hei is bijna uitgebloeid, de bladeren beginnen weer te vallen. Het wordt weer tijd voor de herfst. Met een tikje weemoed denk ik “jammer, de mooie zomerdagen zijn weer voorbij”. Maar ach, dan komen de mooie herfstkleuren er weer aan. Paddestoelen zoeken ook hun weg al naar boven. Prachtig!

Vandaag had ik weer een geluksmoment. Ik mocht mezelf weer clubkampioen noemen van mijn triathlonclub Aquapoldro. Het was geen grote overwinning, maar ik heb mezelf echt voorgenomen te genieten van al dit soort momenten. Even stilstaan dat het bijzonder is dat ik sporttalent heb en fit en gezond ben.

foto: Martin Koopman
foto: Martin Koopman
foto: Martin Koopman
foto: Martin Koopman

Genoeg moois?
Eigenlijk ben ik een rasechte positivo. Maar soms kan het fijn zijn om je ook even verdrietig en melancholisch te voelen. Dat zorgt er bij mij voor dat ik meer voel. Tot een paar jaar geleden vond ik het heel moeilijk mijn verdriet toe te geven. Ik kon het eigenlijk niet voelen. Nu gaat dit beter en word ik soms ineens onverwacht overspoeld door emoties die ik daarvoor niet kende. Maar ach, de nuchtere en positieve ‘ik’ komt altijd weer snel naar boven. Mooi!

Dit was gewoon een blog over wat ik op dit moment denk, voel, hoor en zie. Ik vind het wel spannend om dit soort dingen op papier te zetten. Wat gaat de wereld hiervan vinden? Maar het lucht mijn hart en ik glimlach erbij. Smile!

 

Link: Follow my blog with Bloglovin

4 Reacties op Het even niet weten mag altijd!

  1. Sowieso een glimlach aan iemand geven doet zoveel met die ander! En ja, ik voel ook het verdriet hoor als ik al die vluchtelingen zie…en ook ik weet de oplossing niet! een glimlach geven en positief en liefdevol zijn..dat is het minste wat we kunnen doen. En genieten van de alledaagse dingen die zo lekker gaan! Genieten van het leven!

Geef een reactie

There are hundreds of languages around the world, but a smile speaks them all.

Deze website is gerealiseerd door Big Sister Webcommunicatie