Normaal

mijke Hartendorp en martijn

Mijke Hartendorp heeft de oogziekte Macula Degeneratie. Hierdoor heeft ze nog maar 7% zicht. Toch redt zij zich prima. Ik ken Mijke nu een tijdje en ik vind het zo knap (sorry Mijke, maar dat vind ik echt) dat je aan haar bijna niet ziet dat ze deze handicap heeft. Vorig jaar heeft zij voor het eerst een achtste triathlon gedaan en binnenkort gaat ze weer van de zwarte piste af skiën. Hoe doet zij dit?

Hoe lang heb je deze oogziekte al?

Macula Degeneratie is een ziekte die zorgt dat je zicht steeds minder wordt. Ik heb het al vanaf jongs af aan, maar eerst was het niet te merken, omdat het niet zo erg was. Op een gegeven moment werd mijn zicht slechter en kon ik het schoolbord niet meer zien. Toen ging het toch een beetje opvallen. Na veel onderzoeken kwamen ze op mijn 13e erachter dat ik deze ziekte had.“

Schrok je daarvan?

“Nee, eigenlijk viel dat wel mee. Ik was er al aan gewend dat ik minder zag. Ik had op dat moment ook geen idee hoe het zou zijn als het nog wat erger zou worden. Ik ben altijd heel koppig geweest en leefde al zo lang zonder goed zicht, ik was het gewend. Ik had allerlei trucjes aangeleerd om maar als normaal kind door het leven te gaan. Ik zat altijd al vlak boven mijn boek als ik iets las en thuis zat ik altijd 1 meter voor de tv. Dat werd als normaal gezien, dat was mijn plekje thuis. Pas toen officieel de ziekte werd vastgesteld, gingen mensen mij soms anders behandelen. Dat vond ik erg raar. Ik was niet anders dan voorheen. Er moest ineens iemand met me mee naar school fietsen om te kijken of ik mij op de fiets nog wel kon redden. Terwijl ik al 1,5 jaar elke dag die route zonder problemen fietste. Raar toch?”

Hoe red jij je met deze handicap?

“Ik doe gewoon alles wat ik leuk vind en zoek dan een weg om er te komen. Ik heb een leuke ‘normale’ baan bij de Hogeschool in Deventer. Ik kom voor mezelf op en ben assertief. Op die manier krijg ik de ‘normale’ dingen voor elkaar. Want anders krijg je een stempel en gaan mensen ineens dingen voor jou beslissen, omdat ze denken dat het beter voor je is. Ik vind dat echt raar. Ook gaf ik laatst een lezing aan slechtziende mensen. Mijn boodschap was dat ‘wij, de slechtzienden’ trots zijn dat we normale dingen kunnen doen. Maar juist door dat te denken wordt het bijzonder. Dat wil ik niet. “

 

Je kan goed skiën, schaatsen, hardlopen en doet nu ook triathlon.

“Dat klopt. Skiën en schaatsen doe ik al heel lang. Van jongs af aan heb ik geleerd hoe ik dat moet doen. Binnenkort ga ik met mijn man Martijn naar Canada en daar hoop ik weer lekker van de zwarte piste af te skiën. Als het heel erg druk is, is dat wel lastig voor mij, omdat ik minder contrast zie. Soms ben ik dan wel bang tegen iemand aan te skiën. Dat vind ik dan vooral vervelend voor die ander. Maar meestal vind ik het skiën heel cool. Dus hopen dat de pistes in Canada heel rustig zijn.”

 

foto: Sharon Zuijdervliet
foto: Sharon Zuijdervliet

Je eerste triathlon, hoe was dat?

“Dat was ontzettend leuk. Zelfs leuker dan ik dacht. Ik deed mee met de achtste triathlon in Veenendaal. Martijn heeft me begeleid. Het zwemmen was best lastig. Martijn, een doorgewinterde triatleet, moest zelfs achteruit zwemmen om me te kunnen begeleiden. Maar het laatste stuk ging heel lekker en de wissels heb ik zo snel mogelijk gedaan. Daarna fietsen; ging veel beter dan verwacht. Ik had een MTB en ik kon zelfs 30 km/u aanhouden, terwijl ik maar 25 km/u had verwacht. Het lopen was wel echt heel zwaar. Ik had wel eens hardloopwedstrijden gedaan, zelfs een halve marathon, maar dit voelde aan als veel zwaarder dan ik ooit had ervaren. Mijn benen gingen nog wel, maar mijn lichaam wilde niet meer. Met een hele trotse Martijn naast mij kwam ik in 1:21:15 over de finish. Misschien ga ik in 2016 nog wel een keer een triathlon doen.”

 

foto: Sharon Zuijdervliet
foto: Sharon Zuijdervliet

 

Mijke lopen finish

 

Heb je nog tips voor mensen die ook een handicap hebben?

“Ik vind het altijd belangrijk je te mengen onder ‘normale’ mensen. Zij kunnen dan ook zien dat mensen met een handicap ook gewoon normaal zijn en van alles kunnen. Natuurlijk heb je soms wat hulp nodig, maar als je echt iets wilt, moet je het gewoon doen. Dit geldt ook voor een reguliere sport. Je vindt vanzelf een manier om die te kunnen doen, met soms wat aanpassingen. Er is altijd een oplossing.”

 

Normaal is niets anders dan het gemiddelde van alle afwijkingen- Mark Meijer

 

Dank je wel Mijke voor het beantwoorden van mijn vragen. Ik vind je een prachtig mens en een heel mooi voorbeeld van als je iets wilt, je altijd een manier vindt om het te kunnen doen. Heel veel plezier samen met Martijn in Canada! Niet te hard van die piste af hè! 😉

 

Een tijdje geleden heb ik ook haar man Martijn Keijsers geïnterviewd nadat hij IRONMAN Hawaii was gefinisht. Lees het interview hier. Dan weet je waarom Martijn zo snel is…

3 Reacties op Normaal

  1. Wat een leuk artikel Mijke !! Wat er niet in staat dat je jarenlang verbazing wekkend goed gehockeyed hebt (misschien doe je dat nog 😉 en ik mij steeds afvroeg hoe he dat deed want je moet die bal echt niet gezien hebben … Fijn dat het zo goed met je gaat! Groetjes Renske

  2. Wat een leuk positief artikel! Altijd veel respect gehad voor Mijke. Van de manier waarop zij in het leven staat, kan menigeen iets leren. Altijd vrolijk en positief.
    Het eerste jaar dat ik haar kende, wist ik niet eens van haar handicap, zo goed ging ze ermee om.

Geef een reactie

There are hundreds of languages around the world, but a smile speaks them all.

Deze website is gerealiseerd door Big Sister Webcommunicatie