Je wint een trainingsschema, maar dan…?

Marathon verhaal van Michiel Kroese

Michiel Kroese Praag Marathon

 

De eerste paar keer…

Een marathon lopen is geen sinecure. Schoenen kopen, ruim twee dozijn trainingen, en daarna strompelen door het Vondelpark was mijn eerste ervaring zo’n twee jaar geleden. Ondanks het laatste uurtje sjokken, wilde ik er nog een doen, en nog een! Met een zelf geconstrueerd hardloopschema waarin heel veel kilometers vermeld stonden, raakte ik beide keren in de laatste weken voor de start geblesseerd. Overbelasting was de heldere diagnose van de fysiotherapeuten. Eind vorig jaar kwam Rina vanuit haar coaching binnen Smiles Around the Globe met de vraag aan duursporters wat hun doel was voor 2016. Ik wilde graag gezond een marathon lopen in 3.45 uur. Mijn oog viel op de marathon van Rotterdam, maar het werd Praag. Ik had zodoende een extra maand om me voor te bereiden.

Het schema…

Rina verraste mij met een leuke video waarin ze vertelde dat ze mij wilde trainen en coachen. ‘O shit’, dacht ik, ‘nu moet het dus echt gebeuren! En ik moet luisteren naar haar en haar schema.’ Na de intake en de bijbehorende vragenlijst, kreeg ik het schema voor de komende 4 weken startende rond de jaarwisseling. Drie keer in de week hardlopen, twee keer in de week core stabiliteitsoefeningen, en niet het aantal kilometers was belangrijk, maar het lopen op tijd en hartslag. ‘Een beetje vreemd’, vond ik het. ‘Ik moest toch immers kilometers maken.’ Nadat de vier weken bijna om waren, kreeg ik schema nummer 2. Er kwam een vierde keer hardlopen per week bij en de totale looptijd nam verder toe. Vier keer in de week hardlopen is er niet van gekomen. Ik schatte in dat dat wat te veel was voor mijn lichaam en heb braaf deze vierde looptraining vervangen door een uurtje actief te bewegen op een crosstrainer. Schema 2 werd opgevolgd door schema 3, schema 3 door 4, de core stabiliteitsoefeningen veranderden iets en de totale trainingstijd nam gestaag toe. Maar de kilometers namen nog steeds niet zo veel toe als ik gewend was van m’n eigen schema’s. Ik voelde me superfit, en was niet geblesseerd geworden, maar vroeg me af of ik het wel zou volhouden op de dag zelf. Ruim 42 kilometers op een schema waarmee ik maximaal 30 kilometers als langste duurloop heb gelopen zij het wel met gevarieerde snelheden. Ik was benieuwd.

Praag Marathon

En dan de laatste weken…

En toen was het zomaar half april. De langste duurloop zat erop. De conclusie was dat ik de marathon zou lopen met een gemiddelde hartslag van 150 slagen per minuut en dat ik dan waarschijnlijk onder de 3.45 uur zou finishen. Nu veel rusten en goed eten, een paar keer de benen laten masseren en nog steeds regelmatig lopen, maar alleen korte stukjes. Praag, here I come! Ik was er helemaal klaar voor! Echter net voordat ik naar Praag verhuisde, begon plotseling de zomer. In mijn startvak zag ik de pacer met de vlag van 3.45 uur achter me staan. Ik dacht nog ‘Die zie ik na het startschot nooit meer terug…’ Hij haalde me binnen het eerste half uur al in. ‘Hier klopt iets niet.’ Mijn klokje gaf echter regelmatig een hartslag van 160 slagen per minuut aan. Ik haalde de gelouterde pacer weer in en we besloten een paar keer dit stuivertje nog te wisselen alvorens ik besliste om verstandig te zijn. Ik wilde de marathon namelijk ook uitlopen. Mij hartslag was aan de hoge kant en het zou warm worden die dag in Praag. In het begin van het laatste kwart was ik nog steeds redelijk overtuigd dat het ging lukken. Maar dat veranderde snel. Ik voelde me nog steeds fit en vol energie, maar de bovenbenen wilden dat het over was. Ze waren leeggestamd. Ze wilden rust. Ze waren hard en zuur. Ze wilden niet meer. Na exact 3.48 uur was het over. Ik heb de marathon hardgelopen zonder blessures. Heerlijk, en maar drie minuten over tijd. Happy!! Ik reisde als een gelukkig mens terug naar huis wetende dat de 3.45 uur nog wel gaat komen en dat Rina nog niet met me klaar is!

 

Prachtig verhaal Michiel en bedankt! Je hebt het super goed gedaan ik ben heel trots op je. In die warmte een PR lopen en ook nog bijna je streeftijd is echt knap. En je bent nog niet klaar met me… Ik ben benieuwd wat je volgende doel gaat worden. Maar gezien je geschiedenis kan vast iedereen het wel raden 😉 Kijk maar eens op zijn website travelingcycles en deze prachtige video. Wat raad jij?

 

Geef een reactie

There are hundreds of languages around the world, but a smile speaks them all.

Deze website is gerealiseerd door Big Sister Webcommunicatie