Wel of niet gaan?

Soms is hardlopen echt om moedeloos van te worden. Heb ik mijn trainingen zo rustig opgebouwd, piept er weer een blessure om de hoek. Ahh, nee toch! Komende zondag wil ik de 25 kilometer lopen in Apeldoorn, my hometown. Als training voor de marathon van Enschede. Moet ik nu wel of niet starten?

hardloopschoenen

 

Die rotblessures!

Echt alle hardlopers hebben er mee te maken: blessures. Niet is vervelender. Helemaal nu ik me weer eens had ingeschreven voor een uitdagend doel: de 25 kilometer. Het is alweer meer dan 4 jaar geleden dat ik zo ver heb gelopen. Ik wil zo graag dat doel halen, maar ja mijn lijf zegt weer eens: “pas op!”

Expert

Inmiddels ben ik redelijk expert in hardloopblessures. Ik denk elke keer: “nu heb ik ze toch allemaal wel gehad?”. Maar nee hoor, nu heb ik last van mijn linkervoet. Als ik trappen ophoog loop, krijg ik een steek in mijn voet. Geen idee wat dat nu weer is. Gisteren was in mijn workshop Smile&Run dit thema aan de beurt. Dus ik ga een aantal van mijn eigen tips maar opvolgen: rustig aan en naar de fysio.

hardloper

 

Rust en fysio

Afgelopen dinsdag kon ik gelukkig al bij mijn fysio terecht. Hij maakt zich gelukkig nog niet echt zorgen. Vandaag ga ik weer en beslissen we of ik zondag mag lopen. Maar ik heb al sinds afgelopen zondag niet meer gerend. Dat was ook zijn advies. Gelukkig ben ik triatleet, dus hoef ik niet helemaal stil te zitten. Met zwemmen en fietsen heb ik gelukkig nergens last van. En ik moet bekennen, gelukkig wordt de pijn al minder. Dus er is hoop!

Dus gaan of niet?

Misschien zeg jij als buitenstaander: “dan ga je toch gewoon niet”. Maar dat is het rare, zo werkt het dus niet. Als je naar iets toe traint, dan wil je het ook halen. Dan is er best veel wilskracht nodig om te zeggen: “ ik doe toch niet mee.” En als het wel kan, waarom zou ik dan ook niet gewoon lopen? Ik heb geleerd naar mijn gevoel te luisteren, dus dat is wat ik ga doen. Als het goed voelt, ga ik er voor. Voelt het niet goed, dan ga ik niets forceren en zoek ik een nieuw doel. Heel blijven is nu het belangrijkste.

Dus ik ben benieuwd wat het wordt! Wordt vervolgd…

 

PS. Wat zou jij doen in zo’n situatie? Ik ben heel benieuwd.

7 Reacties op Wel of niet gaan?

  1. Ik zou – als ik jou was maar dat ben ik helemaal niet – de Asselronde toch lopen op een rustig tempo zodat je absoluut geen last hebt van je blessure. Dus met een lagere of geen ambitie. Als je toch wil dat deze run een training is voor de marathon kan je er ook een test van maken voor als je dan ook iets geblesseerd bent; van de keuze van vandaag leer je ook weer voor de volgende keer.

  2. Sorry Rina, ik zou niet gaan, is voor mij ook makkelijk om te zeggen omdat ik geen top sporter ben. Ik denk dat je in een wedstrijd toch altijd iets minder goed naar je lichaam luistert.
    En wat voor tip geeft de fysio?

    • Ja, je hebt gelijk. Het is altijd moeilijk om in een wedstrijd in te houden. De fysio gaf gisteren aan dat het toch wel kan. Er is geen blokkade en de pijn is er niet echt meer. Dus dat maakt het lastig om dan niet te gaan. Ik heb nu besloten om mee te doen, maar mezelf restricties op te leggen in het tempo. En me daar ook echt aan te houden. En als het ik pijn krijg dan stop ik. Dus ik ga morgen heel streng zijn voor mezelf Eens kijken of ik genoeg wilskracht heb ;-).

  3. Wat jammer dan toch weer dat zo’n blessure zich net voor een wedstrijd meldt. Ik lees net dat je toch gaat lopen en hoop dat je pijnvrij de Asselronde kan volbrengen en niet onderweg hoeft te beslissen of je door kan ja of nee. Succes morgen! Zelf heb ik vaak kleine pijntjes en daarom start ik mijn wedstrijdjes altijd met 2 paracetamol. Weet niet of dat verstandig is maar ik hou het erop vol 😉

    • Haha bedankt voor de tip, maar ik ben niet zo van de pijnstillers. Die neem ik eigenlijk nooit. Ik ga voor pijnvrij en anders stop ik toch maar. 🙂

Geef een reactie

There are hundreds of languages around the world, but a smile speaks them all.

Deze website is gerealiseerd door Big Sister Webcommunicatie